توضیحات
شمشیر مخفی عصایی king-cane_sword
کاخ زمستانی تزار، سن پترزبورگ – دسامبر ۱۹۱۶
برف آرام میبارید، ولی درون کاخ، راسپوتین نفسهای آخرش را میکشید. زهر در رگهایش میسوخت، گلولهها در بدنش فرو رفته بودند، و حالا شاهزاده یوسوپوف با چشمانی دیوانهوار، عصایی عجیب را بالا گرفته بود. عصایی از جنس چوب سیاه درختان جنگلهای سیبری، با سری از الماس کوههای اورال.
“این را میشناسی، گریگوری؟” یوسوپوف خندید. “King’s Cane… هدیهای از نیاکان من به نیاکان تو!”
راسپوتین چشمانش را گشاد. او این عصا را میشناخت…
با هر ضربهای که یوسوپوف بر سر راسپوتین فرود آورد، پردههای زمان کنار رفتند:
۱۵۴۷: ایوان مخوف، در حالی که این عصا را بر فراز جسد پسرش گرفته بود.
۱۷۹۳: لویی شانزدهم، در حالی که همین عصا را به جلاد میسپرد.
۱۸۱۲: ناپلئون، وقتی عصا را در آتش مسکو انداخت.
ناگهان راسپوتین برخاست، انگار اصلاً زخمی نشده بود. “احمق!” فریاد زد. “تو نمیدانی با چه چیزی بازی میکنی!”
شمشیر مخفی عصایی king-cane_sword
راسپوتین عصا را از یوسوپوف گرفت و سر آن را چرخاند. تیغهای از جنس فولاد بیرون جهید درخشان مثل خون یخزده.
“این تیغهی کاین است!” راسپوتین خندید. “هر پادشاهی که با این عصا کشته شود، روحش در آن زندانی میشود… و من اکنون همهی آنها را در اختیار دارم!”
دیوارها شروع به ریختن کردند. سایههای پادشاهان از عصا بیرون آمدند:
ایوان مخوف با تاجی از جمجمه
لویی شانزدهم با قلبی خونین
ناپلئون با صورت نامشخص
یوسوپوف فریاد کشید: “این غیرممکن است!”
راسپوتین عصا را بالا گرفت: “غیرممکن؟ این قدرت واقعی پادشاهی است!”
صبح روز بعد، خدمتکاران جسد یوسوپوف را پیدا کردند. چشمانش ذوب شده بود، انگار چهرهای فراطبیعی را دیده بود. روی دیوار، با خون نوشته شده بود:
“پادشاهان میمیرند، ولی عصا جاودانه است…”
و King’s Cane ناپدید شده بود.
یادداشت تاریخی:
در سپتامبر ۱۹۱۸، وقتی که تزار نیکلای دوم و خانوادهاش تیرباران شدند، گزارش شد که دختر کوچکش آناستازیا چیزی شبیه به یک عصای سیاه در دست داشت…
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.