شمشیر شوالیه الدن رینگ ELDEN-RING

توضیحات

شمشیر شوالیه الدن رینگ ELDEN-RING

بادهای شمال با چنگال یخ‌زده‌شان بر صورت تورستین براثه‌بند می‌کوبیدند. کشتی بلند او “گرگ دریا” میان امواج خشمگین دریای شمال، بر روی آب‌های سیاه و یخ‌زده می‌رقصید. پشت سرشان، سواحل نروژ در مه ناپدید شده بود. پیش رو، فقط تاریکی قطبی و نوید غارت در سرزمین‌های جنوبی بود. ولی تقدیر، تیغه‌ای دیگر برای تورستین، سردار بی‌رحم وایکینگ‌ها، تیز کرده بود. توفانی برخاست، موجی عظیم چون کوهی از زمرد سیاه بر سر کشتی فرود آمد. چوب‌ها شکستند، مردان فریاد زدند. و “یورمونگاند” شمشیر افسانه‌ای پدران تورستین که با خون صدها دشمن رنگین شده بود. از دستش رها شد و برای ابد در اعماق یخ‌بندان دریا گم گشت.

تورستین، تنها و زخمی، بر تکه‌چوبی سوار، به ساحل جزیره‌ای بی‌نام و نشان در میان آب‌های خشمگین پرتاب شد. غرور او، چون کشتی‌اش، خرد شده بود. نه فرماندهی بود، نه افتخاری، نه حتی سلاحی. در دل غار یخ‌زدهای که پناه گرفته بود، بر آتش کوچکی که از چوب‌های پوسیده برپا کرده بود، زل زد. ناگاه، نور ی سرد و کهربایی از اعماق غار، سایه‌ها را زدود. تورستین، با قلبی آکنده از شک و کنجکاوی جنگجو، به درون خزید. در قلب غار، دیوار یخی عظیمی چون آیینه می‌درخشید. در میان آن، شمشیری نهفته بود. نه از فولاد زمینی، که گویی از یخ ستارگان و تاریکی  تراشیده شده بود. تیغه‌اش شفاف و سرد در ژرفایش می‌تپیدند، گویی رودخانه‌هایی از نور منجمد. دسته‌اش از چوبی ناشناخته، به نمادهای مدور و باستانی رون‌های کهن آراسته شده بود. نامش بی‌اختیار بر زبان تورستین جاری شد:  الدن رینگ . شمشیر گمشده اساطیر؟ هدیه خدایان؟

شمشیر شوالیه الدن رینگ ELDEN-RING

به محض آنکه انگشتان یخ‌زده‌اش دسته چوبی را لمس کرد، گرمایی عجیب، نه از آتش، که از درون، در رگ‌هایش جاری شد. ناامیدی جای خود را به قدرتی خاموش و کوبنده داد. شمشیرش زمزمه‌هایی از سرزمین‌های فراموش شده، از نبردها بر فراز ابرها و از تهدیدی کهنه که در دل یخ‌ها خفته بود، در ذهنش طنین انداخت. الدن رینگ نه برای جنگ‌های انسانی، که برای رویارویی با تاریکی‌های ابدی ساخته شده بود.

سلاح نوین تورستین او را به ساحل بازگرداند، گروهی از مردان خرس‌پوش از قبیله‌ای رقیب، دهکده کوچکی را محاصره کرده بودند تا انتقام دیرین بگیرند. تورستین، برای آزمون تیغه و پاسخ به ندای درونش، قد برافراشت. حرکت الدن رینگ در دست او، ترکیبی مرگبار از ظرافت و ویرانی بود. با هر ضربه، هوای یخ‌زده ترک برمی‌داشت و جرقه‌های طلایی نور یخ‌زده، زره دشمنان را  می‌درید. قدرت شمشیر حیرت‌انگیز بود، اما تورستین بهایش را در رگ‌هایش حس می‌کرد: سرمایی بی‌پایان که با هر کشته، عمیق‌تر در استخوان‌هایش نفوذ می‌کرد، گویا شمشیر، جهان را به درونش می‌کشید.

ELDEN-RING

پس از پراکنده کردن مهاجمان، ریش‌سفید دهکده، چشمانش از حیرت و ترس گشاد شده بود، به شمشیر خیره شد: «این تیغه… از یخ نخستین است، ای جنگجو! از روزگاری پیش از خدایان کنونی. اسطوره‌ها می‌گویند نگهبانش، غولی از یخ و سنگ، در کوه‌های جهان خفته است تا تاریکی کهنه بیدار نشود. آن را “یخ ابدی” می‌خوانند!» تورستین دریافت الدن رینگ میراثی است از جهانی دیگر، سلاحی بر ضد فسادی که ریشه در آفرینش دارد.

تورستین براثه‌بند دیگر وایکینگ ساده‌ای نبود. او نخستین شوالیه الدن رینگ در سرزمین یخ شده بود. کشتی جدیدی ساخت. او شمال را ترک کرد، نه به سوی جنوب های گرم، که به سوی یخ‌بندان‌های بی‌کران‌تر، به سوی کوه‌های جهان و اعماق غارهای باستانی که زمزمه بیداری تاریکی کهنه از آنها به گوش می‌رسید. ردپایش بر برف، را بوران پاک می‌کرد، اما درخشش الدن رینگ در دل شب‌های قطبی، راهنمایش بود. قصه‌ها از جنگجوی تنها و رازآلودی می‌گفتند با شمشیری از یخ و نور ستارگان که در طوفان‌ها پدیدار می‌شد، سوار بر امواج یخ‌زده، همیشه در جستجو، نگهبان بیدار در برابر تاریکی ابدی. و اینگونه، در دل سرما و اساطیر شمال، افسانه شمشیر الدن رینگ و نخستین شوالیه‌اش زاده شد.